Van Cadiz naar Rome

vr 10 sep 2010

vorig bericht

Amigos y Fiesta

Met pijn in ons hart namen we afscheid van Rota. Er werd zelfs hier en daar een traantje gelaten. Maar we vertrokken toch met heel veel reislust richting Italië.

Via de straat van Gibraltar vaarden we de Middelandse zee op. Eerst maakten we nog even een stop in Ceuta, deze stad is een exclave van Spanje aan de Noord-Afrikaanse zijde van de straat van Gibraltar. Van hieruit vaarden we langs Cartagena naar de Balearen. Dit eerste gedeelte van de reis deden we in een vrij snel tempo. We hadden dit gebied 2 jaar geleden al rustig verkend.

De overtocht van Menorca (Fornells) naar Sardinië (Alghero) was er alweer eentje van 195 mijl of zo’n 22 uur. Deze grotere overtochten maken ons toch altijd een beetje nerveus. Een nacht doorvaren vinden we dan ook niet de leukste activiteit. Maar deze overtocht werd toch bijzonder. Op deze route hebben we niet alleen vele zeeschildpadden zien passeren, maar ook schitterde de zee ‘s nachts door de miljoenen lichtgevende parelkwallen. Bij zonsopkomst zagen we in de verte de machtige kliffen van Capo Caccia oprijzen.

Alghero was het eerste havenstadje aan de westkust van Sardiniê dat we bezochten. Het historische centrum met de oude stadsmuren is werkelijk prachtig. Van hieruit zijn we verder gevaren naar de noordkust van Sardinië waar we bij Capo Falcone konden genieten van een heldere turkooise zee. Daarna ging de tocht verder via de straat van Bonifacio naar de oostkust van het Franse eiland Corsica. Bastia, de tweede grootste stad van Corsica, was met z’n kronkelende steegjes en pleintjes zeker de moeite van een bezoekje waard.

Verder ging onze tocht naar het  Italiaanse eiland Elba waar we ons anker hebben uitgegooid bij Marciana Marina en Portoferraio. Niet de slechtste plek om naartoe verbannen te worden, meneer Napoleon. Hierna was het tijd voor de laatste etappe van onze reis. Tijdens de tocht van Santo Stefano (Italiaanse vasteland) naar Fiumicino was er een flinke westenwind komen opsteken. Een ganse dag varen met golven in de flank is sowieso niet aangenaam. Maar bij het opvaren van de Tiber werden we zelfs letterlijk de rivier opgeduwd. Gelukkig hebben we veilig en wel de haven Nautilius Marina in Fiumicino bereikt. Brioso mag hier aan de oever van de Tiber  overwinteren. We hebben we nog enkele dagen de tijd genomen om Rome en enkele naburige plaatsen te bezoeken alvorens onze vlucht naar België te nemen. Dit was alweer een tocht van 1260 mijl of 2330 km.

volgend bericht

Dwars door Frankrijk

september 1, 2011


© 2017 Brioso
Top